Ik maak dezer dagen geen balans op van het voorbije jaar maar van de laatste vijftien jaar. Afgelopen weekend gaf ik de sleutels van mijn oude appartement aan de nieuwe eigenaars. Ik woonde er sinds mei 2002. Dat is lang. Dan sta je stil bij alles wat er gebeurd is toen je daar woonde.
Ik heb er liefgehad en gehuild, ik heb er staan dansen van vreugde en ik ben er onder lagen dekens gekropen van verdriet. Toen ik daar woonde zijn mijn twee neefjes geboren en overleden mijn vader en grootmoeder.
Ondertussen verblijf ik een week in een nieuw appartement, wat groter, wat lichter, met een terras om in de warme dagen buiten te zitten. Een mooie nieuwe schoen waar je dol op was toen je hem in de vitrine zag staan, maar die nog even moet ingelopen worden. Gelukkig kunnen muren zo soepel zijn als leer.