Vandaag een stukje geschiedenis weggegooid. Moeten weggooien, wegens onherstelbaar beschadigd, zeg gerust versleten. Een paar loopschoenen die ik tien jaar geleden kocht.
De loopschoenen bleken zo fantastisch te zitten dat ze ook stapschoenen werden. Ze stapten met mij over alle hellingen die het Hageland rijk is en gingen nadien ook mee in de valies naar buitenlandse bestemmingen. Ze dartelden door Berlijn, spanden zich iets steviger rond mijn voeten in Auschwitz en sleepten me door een hopeloos te lang uitgevallen tocht van veertig kilometer door de snikhete Vojvodina.
Tien jaar de beste momenten meegemaakt en dan ga je je natuurlijk onoverwinnelijk voelen, maar ook aan sportschoenen van het beste Duitse merk komt vroeg of laat een einde.
Hoe neem je afscheid van zulke trouwe dienaars? In een vuilniszak? Verbranden mag niet meer.