De half geschilde appel met het mes nog ondiep in het vlees gedrukt rolde hulpeloos over het aanrecht, maar ik zag het al niet meer. Shit, dat parkeerverbod! Een vlammende scheut was door mij heen gegaan.
Die scheuten doemen al heel mijn leven af en toe op. Huiswerk vergeten! Sleutels op tafel laten liggen! Gsm in de broek voor de was laten zitten!
Vanochtend dus weer zo'n scheut. Ik had gisterenmiddag gemerkt dat ik mijn auto op een van de plaatsen had geparkeerd waar een verbodsbord bij was geplaatst: verboden te parkeren op 17 en 18 mei, van 06h tot 19h. Geen erg, dacht ik, ik verzet hem vanavond wel. Maar de Spaanse les was gedaan, en de auto bleef staan.
Ik rende naar buiten en zag twee bestelwagens van de stedelijke groendienst. Met daartussen, tot mijn grote opluchting, een zwarte VW. Normaal komen ze met een grote vrachtwagen, maar die wou vanochtend niet starten. Anders hadden ze mijn auto weggesleept.
Het moet zijn dat ik onlangs een goede daad heb verricht.