(Wat voorafging: Marie Meeusen creëerde Andreas Yperman, een digitaal alter ego. Ik volgde het project van heel erg nabij. De voorbije dagen werd de onthulling geënsceneerd, en daarvoor schreef ik deze brief.)
Beste Andreas,
Je vroeg om een brief, ik geef je een brief. Die date, uit het niets, vond plaats twee dagen na jouw spirituele conceptie. En de dag erop werd jij geboren uit haar scherpzachte pen.
Ik mocht over de schouder van je demiurg meekijken, Andreas. Ik zag hoe ze je vormde met de zorg die een moeder aan haar kind schenkt. Hoe fictief je ook bent, je woorden welden bijna altijd op uit een zuivere bron. Als vrouw wist ze perfect wat de vrouwen graag hoorden en jouw woorden, Andy, lieten hen hunkeren.
Nu goed, terwijl onze vriendschap wat sluimerde, bleef ik je natuurlijk wel met argusogen volgen. Moeiteloos verzamelde je interessante mensen. Maar ook hoe leeg het was, hoe ongeïnteresseerd er op like werd geklikt. De grote contrast met de pagina waarop jij je tedere blog aanprees was onthutsend.
Je hebt niet gevoeld wat een mentaal labeur het was om je in leven te houden. Maar het grote verschil met een verhaal of roman, was dat ik nu zowel aan de bron als aan de monding kon drinken.
Ik neem hier in elk geval mentaal afscheid van je, Andy. Het ga je goed, maat die ik voor het laatste maat noem.
Hartelijke groet, Peter