Eindelijk nog eens een blogtekst. Plots was er die noodzaak, toen ik de blog van Marie Meeusen las, mijmeringen over haar overleden vader. Daarom komt deze blog ook in briefvorm. Een brief aan Marie, voor de tweede keer.
Dag Marie,
Telkens jij een brief aan je vader schrijft, lees ik die met veel medevoelen. Af en toe zindert er in je woorden iets wat ik zelf had willen zeggen, ook al waren onze vaders allicht erg verschillend.
Vandaag had ik het gevoel dat ik je moest antwoorden. Er zijn er drie redenen die deze dag bijzonder maken.
De eerste is dat vandaag, voor de derde keer ondertussen, in Leuven een Eenzame Uitvaart plaatsvond.
De tweede reden is dat vandaag, 25 augustus, de verjaardag van mijn vader is. Hij zou 73 geworden zijn. Die woorden komen keihard binnen wanneer ik ze neerschrijf. Zou. Geworden. Zijn.
Mijn broer en ik zijn, tegen het protocol in, meegegaan tot in de morsige achterkamertjes van het crematorium, hebben de kist begeleid tot op de baar met de glijder die in de oven eindigt. We zagen het luik opengaan, de kist naar voren schuiven, de gloed in.
En de derde reden: vandaag sloot ik voor het eerst in mijn leven een brandverzekering voor inboedel af. Een brandverzekering, in het licht van al het vorige, ik weet niet precies wat ik daarmee aan moet.
Veel liefs x Peter